๔. ประโยคที่มีข้อความเป็นเหตุเป็นผลกัน โดยมี
ข้อความที่เป็นเหตุอยู่ข้างหน้า ข้อความที่เป็นผลอยู่หลัง
ประโยคที่ ๑. เขาขับรถเร็วเกินไป
ประโยคที่ ๒. เขาถูกรถชน
รวมประโยคว่า
“เขาขับรถเร็วเกินไปเขาจึงถูกรถชน”

คำที่ทำหน้าที่เชื่อมประโยคเข้าด้วยกัน เราเรียกว่า
“คำสันธาน” ซึ่งผู้เรียนได้เรียนหน้าที่ของคำต่างๆมาแล้ว
และคงจะสังเกตได้ว่าคำที่ขีดเส้นใต้ในประโยคคือคำสันธาน
ซึ่งมีหน้าที่เชื่อมประโยค

ย้อนกลับ