กฎหมายเทคโนโลยีสารสนเทศ
 
 

          ด้วยความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีสารสนเทศและการสือสาร หรือ ICT (Information and communication Technology) ทำให้การดำเนินกิจกรรมต่างๆ ทั้งทางด้านอุตสาหกรรมและบริการมีการทำธุรกิจผ่านทางอิเล็กทรอนิกส์กันมากขึ้น การซื้อ-ขายสินค้า แลกเปลี่ยนข้อมูล ตลอดจนการให้บริการระหว่างประชาชนกับองค์การหรือระหว่างองค์การด้วยกันเอง มีการดำเนิงานและให้บริการแบบไม่จำกัดสถานที่และเวลา หรือการให้บริการแบบ 24 x 7 x 365 ดังนั้น เพื่อให้การดำเนินธุรกิจและการให้บริการมีความคล่องตัว น่าเชื่อถือ และใช้เป็นแนวปฏิบัติร่วมกัน ประเทศต่างๆ จึงได้ออกกฎหมายเทคโนโลยีสารสนเทศขึ้น สำหรับประเทศไทยก็ได้มีการร่างกฎหมายที่เกี่ยวข้องทั้งสิ้น 6 ฉบับ คือ

  1. กฎหมายเกี่ยวกับธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ (eletronic transactions law)
  2. กฎหมายเกี่ยวกับลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส์ (eletronic signatures law)
  3. กฎหมายเกี่ยวกับอาชญากรรมทางคอมพิวเตอร์ (computer crime law)
  4. กฎหมายเกี่ยวกับการโอนเงินทางอิเล็กทรอนิกส์ (eletronic funds transfer law)
  5. กฎหมายเกี่ยวกับการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานสารสนเทศให้ทั่วถึงและเท่าเทียมกัน (กฎหมายลำดับรองของรัฐธรรมนูญ มาตรา 78) (National information infrastructure law)

          ต่อมาได้มีการรวมเอากฎหมายธุรกรรมอิเล็กทรอนิกส์และกฎหมายลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส ์เป็นฉบับเดียวกันเป็นพระราชบัญญติว่าด้วยธุรกรรมอิเล็กทรอนิกส์ พ.ศ. 2544 ซึ่งมีผลบังคับใช้เมื่อววันที่ 3 เมษายน 2545 แต่ในปัจจุบันยังไม่ได้นำมาใช้สมบูรณ์แบบ เนื่องจากยังไม่มีคณะกรรมการธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ ส่วนกฎหมายอีก 4 ฉบับที่เหลือ ขณะนี้อยู่ระหว่างการดำเนินการ (ข้อมูล ณ ตุลาคม 2546)

 


[จริยธรรมการใช้คอมพิวเตอร์]